Een ziekenhuis telt al snel tientallen tot honderden plekken waar de temperatuur bewaakt moet worden. Medicijnkoelkasten op de afdelingen, de ziekenhuisapotheek met haar bereidingsruimtes, het klinisch chemisch laboratorium met koelkasten en vriezers, de bloedbank, cryogene opslag en in veel gevallen ook het OK-complex. Elk van die plekken kent eigen eisen aan de bewaarcondities, en op elk van die plekken kan het misgaan zonder dat iemand het ziet.
Dat maakt de keuze voor een systeem voor temperatuurbewaking voor ziekenhuizen wezenlijk anders dan de keuze voor één losse koelkastbewaking. U zoekt geen apparaat dat de temperatuur meet. U zoekt een oplossing die op al die plekken tegelijk betrouwbaar meet, direct alarmeert en aantoonbaar voldoet aan de richtlijnen die op uw organisatie van toepassing zijn. Deze gids zet op een rij waar u bij die keuze op let.
Waarom het ziekenhuis andere eisen stelt
De schaal is het eerste verschil. Bij één koelkast is een handmatige aflezing nog te overzien. Bij tientallen meetpunten, verspreid over meerdere gebouwen en afdelingen, verdwijnt het overzicht zodra de bewaking niet centraal is geregeld. Afwijkingen vallen dan tussen wal en schip, precies op de plekken waar niemand dagelijks komt.
Het tweede verschil is de aantoonbaarheid. Geneesmiddelen in het ziekenhuis vallen onder de GMP-Z-richtlijn en de ziekenhuisapotheek werkt onder een fabrikantenvergunning. De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd verwacht dat u laat zien dat de bewaarcondities kloppen, dat afwijkingen zijn gesignaleerd en dat er iets mee is gedaan. Een afwijking die pas bij de volgende ronde wordt ontdekt, leidt in de praktijk vrijwel altijd tot quarantaine van een complete koelkastinhoud.
Het derde verschil is de bandbreedte aan omstandigheden. Een ziekenhuis bewaakt koelkasten op 2 tot 8 graden, vriezers op min 20 graden, ultravriezers op min 80 graden, cryogene opslag, bereidingsruimtes en soms luchtvochtigheid en drukverschil. Eén type sensor dekt dat niet af.
Losse loggers of een centrale oplossing
Veel ziekenhuizen zijn ooit begonnen met een temperatuurlogger per koelkast. Dat werkt tot het aantal apparaten groeit. Iemand moet de loggers uitlezen, de gegevens samenvoegen en afwijkingen achteraf verklaren. Die verborgen arbeidstijd loopt bij tientallen meetpunten op tot honderden uren per jaar, terwijl de grootste risico’s zich juist voordoen op de momenten die tussen twee uitleesmomenten vallen: nachten, weekenden en storingen.
Een centrale oplossing lost beide zaken op. Zij waarschuwt op het moment zelf, zodat u de voorraad nog kunt redden, en zij levert de rapportage kant en klaar aan. De rekensom valt in de praktijk vrijwel altijd uit in het voordeel van bewaken, omdat één verloren koelkastlading dure geneesmiddelen al snel meer kost dan een jaar bewaking.
Zo maakt u de juiste keuze
Begin met een inventarisatie. Breng in kaart hoeveel koelkasten, vriezers, ruimtes en apparaten bewaakt moeten worden, welke temperatuureisen per punt gelden en welke afdelingen betrokken zijn. Betrek daarbij de ziekenhuisapotheek, het laboratorium, de facilitaire dienst en de kwaliteitsafdeling, want zij stellen elk andere eisen.
Weeg leveranciers vervolgens op de zeven criteria hierboven en vraag door op de punten die zelden in een brochure staan: wat gebeurt er bij een storing, wie voert de kalibratie uit, hoe verloopt de validatie en wat is inbegrepen in de prijs. Vraag ten slotte naar ervaring in de ziekenhuiswereld. De dynamiek van een zorgomgeving, met wisselende diensten en veel verschillende gebruikers, vraagt om een oplossing die zich in de praktijk heeft bewezen.
Dyzle bewaakt op dit moment ruim 22.000 sensoren in de farmaceutische industrie en de gezondheidszorg en levert de temperatuurbewaking, de mapping, de kalibratie en de validatie vanuit één hand. Wilt u weten hoe andere ziekenhuizen dit hebben ingericht?
Neem vrijblijvend contact op met onze adviseurs. Zij lopen uw situatie met u door en laten zien wat er nodig is om uw bewaking gevalideerd en aantoonbaar op orde te krijgen.
